▂▃▅▆█ PeacE █▆▅▃▂

นั่งมองคอม ด้วยสมองที่โคลงเคลง .. 

วันนี้นั่งเรือครึ่งวัน  แดดเปรี้ยงๆ ฝนปรอยๆ

....ไปเยี่ยมที่อยุธยา คือน้ำท่วมมิดหลังคาบ้านค่ะ ทุ่งนากลายเป็นทะเลสาบไปแล้ว

ต้องพายเรือเข้าไปในหมู่บ้าน ส่วนใหญ่บ้านชั้นเดียวจะท่วมจนแทบมองไม่เห็นหลังคาเลย

ส่วนบ้านสองชั้นก็ยังโอเคหน่อย บางบ้านก็เอาเพื่อนบ้านมาอยู่ด้วยกัน บ้างไปนอนวัด บ้างนอนโรงเรียน นั่งอยู่บนเรือ ก้มมองขอบรั้วโรงเรียนที่โดนน้ำท่วมเลย ที่นี่ท่วมมา 2 สัปดาห์แล้ว เรื่องกำลังใจก็ยังไหวกันอยู่ 

เค้าดีใจมากที่มีคนแวะไปเยี่ยม เอาของไปให้ 

สิ่งสำคัญของการมีคนไปเยี่ยมไม่ใช่แค่เรื่องอาหารการกิน แต่คือการที่ ยังมีคนนึกถึง และไม่ลืมเขา 

นั่งอยู่บนเรือก็มีงูเลื้อยผ่าน หมู หมา เป็ด ไก่ หนีน้ำขึ้นบนหลังคาบ้าน มีจระเข้อยู่ใต้น้ำ :(

ธรรมชาติเตือนเราหลายครั้งแล้ว แต่เราไม่ฟังเอง เราเชื่อมือเราเสมอว่ามันไม่ยากที่จะรับไหว ยิ่งเทคโนโลยีในโลกนี้ก้าวไกลถึงไหนต่อไหน แต่ก็อย่าได้ลืมเช่นกันว่า ธรรมชาติเป็นสิ่งคาดเดาได้ยาก ฝนตก น้ำท่วม แผ่นดินไหว ภูเขาไฟระเบิด 

สิ่งต่างๆ เหล่านี้ถ้ามันเกิด เราคาดการณ์ความเสียหาย ไม่ได้ .. 

เงินทองมากมายแค่ไหนก็คงไม่พอ

คิดถึงมันบ้าง ไม่อย่างนั้น ซักวัน แม้แต่ที่ๆจะยืนเราคงไม่มี

ขอให้วิกฤตครั้งนี้ผ่านพ้นไปด้วยดี และรวดเร็ว อย่าให้ต้องทุกข์กันมากกว่านี้อีกเลย มีอะไรที่เราพอจะทำเพื่อช่วยเหลือกันได้ ทำเถอะ อย่าคิดว่าสิ่งที่คุณทำจะเป็นเรื่องเล็กน้อย เพราะจริงๆ แล้วมันยิ่งใหญ่เกินกว่าที่คุณจะรู้ซะอีก

ช่วยกันนะ ... แล้วเราจะผ่านมันไปด้วยกัน

ขอพระเจ้าอวยพระพรทุกท่าน